Улаанбаатар хотын захын дүүргүүдэд иргэдийн худалдан авах чадвар ямар байгааг тодруулахаар Баянхошууны эцсийн буудлыг зорив. Автобусны буудлаасаа бага зэрэг зайдуу байрлах хүнсний дэлгүүр ажиллуулаад 10 гаруй жил болж буй худалдаа эрхлэгчтэй уулзаж, иргэдийн худалдан авах чадвар ямар байгаа талаар тодрууллаа.

Хүнсний дэлгүүрийн худалдагч Б.Гантуяа (нэрийг өөрчлөв) Миний хувьд хүнсний дэлгүүрээ 10 гаруй жил ажиллуулж байна. Энэ хугацаанд иргэдийн худалдан авах чадвар жилээс жилд л муудаж байгаа харагддаг. Өнгөрсөн жил ч мөн худалдан авалт багассан гэж ярьж байсан. Гэтэл энэ жил бүр илүү муудаад байна. Худалдан авалт эрс багасаад, өмнөх шигээ орлого орж ирэхээ больсон. Юмны үнэ нэмэгдээд байдаг атлаа бидний орлого урвуугаар багасаад байна. Үнэ өссөнөөр орлого нэмэгдэнэ гэж бодвол эндүүрэл. Өмнө жил авч байсан орлогоо бодоход одоо тал нь хүрэхтэй үгүйтэй л байна.

Зээлийн асуудал бол бараг бүх дэлгүүрт байдаг зовлон. Зээл огт өгөхгүй байя гэхээр боломжгүй. Эргэн тойронд амьдардаг, олон жил тогтмол үйлчлүүлсэн, итгэлтэй хүмүүсээ бодоод зээлээр өгдөг. Хүмүүс ч тэвдээд л, хоол ундныхаа хэрэгцээг гүйцээхийн тулд зээлээр авъя гэдэг. Зээлийн дэвтэр байж л байна, өрийн түүх ч арвин.

Хоол унд гуйсан хүмүүст зээл өгөхгүй байна гэдэг амар биш. Зарим нь амласан ёсоороо зээлээ төлнө. Харин зарим нь төлж чадахгүй явсаар бүтэн жил өнгөрчихсөн, одоо бол он дамжсан олон өр бий. Зарим хүний хувьд төлж чадахгүй яваад байхаар яалтай ч билээ дээ гэж бодогдох үе ч бий.