1924 оны арваннэгдүгээр сарын 25, 26-нд улсын анхдугаар их хурлаар Үндсэн хуулийн төслийг хэлэлцсэн. Ингээд 26-ны өдрийн 16 цаг, 17 минутад Улсын Үндсэн хуулийг баталсан. Энэ Үндсэн хуулийг нэгтгэн дүгнэвэл гурван зүйлийг хэлж болно. 

Нэгд, энэ Үндсэн хуулиар БНМАУ-ын бүрэн эрхт байдал, тусгаар тогтнолыг бататган бэхжүүлсэн. 

Хоёрт, манай улсын засаглалын эх сурвалж нь ард түмэн юм гэдгийг баталгаажуулж хуульчилсан. Өөрөөр хэлбэл, өөрийнхөө засаг төрийг сонгуулиар байгуулахыг хуульчилж өгсөн. 

Гуравт, Монгол Улсын харьяат иргэний эрх үүргийг хуульчилж өгсөн. Та шашин шүтэх, эс шүтэх, үнэгүй суралцах, сонголт хийх, 18 нас хүрсэн бол хүйс харгалзахгүйгээр сонгууль өгөх эрхтэй гэсэн үг. Ийм зүйлийг бататган хуульчилж өгсөнд Үндсэн хуулийн үнэ цэн оршино. Өөрөөр хэлбэл, энэ үндсэн хуулийн үр дүнд Бүгд Найрамдах Монгол Ард Улсад ардчиллын төлөөллийн хэлбэр бий болсон. 1924 оны Үндсэн хуулиар эмэгтэйчүүдэд улс төрийн эрх олгосон. Энэ бол Азид цоо шинэ үзэгдэл байсан. Эмэгтэй хүн гэрийн боол, эр хүний зарц гэх уламжлалт сэтгэлгээг халсан. Эрэгтэй, эмэгтэй хүн хуулийн өмнө адил тэгш эрхтэй байх боломж бүрдсэн. 1922 онд хамжлагат ёсыг халсан. Хамжлагат ёсыг халснаар хүн бүр хуулийн өмнө тэгш эрхтэй болсон юм. Анхдугаар Үндсэн хуулийн араг яс, гол баганыг Зөвлөлтийн Үндсэн хууль болон бусад улсын Үндсэн хуулийг тулгуурлаж хийсэн. Гэхдээ анхдугаар Үндсэн хуулийн 80 орчим хувийг монголчууд өөрсдөө боловсруулсан. Тэр дундаа Үндсэн хуулийн нэгдүгээр бүлэг, гуравдугаар бүлэг, зургаадугаар бүлгийг монголчууд өөрсдөө боловсруулсан байдаг.