Сүүлийн хэдэн арван жилд Монгол Улсын эдийн засаг  хөдөө аж ахуйн салбараас уул уурхай руу шилжсэн. 2000 онд уул уурхайн салбар улсын эдийн засгийн 5.4 хувийг бүрдүүлж байсан бол  өнөөдөр 30 хувийг эзэлж байна. Сүүлийн жилүүдэд нийт экспортын 90 орчим хувь, гадаадын шууд хөрөнгө оруулалтын 70 орчим хувийг уул уурхай бүрдүүлж байна. Гэвч Монгол Улс энэ салбараас ихээхэн хамааралтай байгаа нь эдийн засгаа түүхий эдийн үнийн хэлбэлзэл, геополитикийн нөхцөл байдалд маш эмзэг болгож байна. Тухайлбал, 2015-2016 онд дэлхийн зах зээл дээр түүхий эдийн үнийн уналт, 2020 оны тахлын үеэр хилийн боомтыг хаасан зэрэг нь тус улсын эдийн засгийн тогтвортой байдлыг ихээхэн алдагдуулсан.

Хэдийгээр нүүрсний экспортын биет хэмжээ 2023 оны түвшинд хэвээр байж, 2024 онд түүхэн дээд хэмжээнд хүрсэн ч нүүрсний зах зээлийн үнэ унаснаар экспортын орлого 1.3 хувиар буурсан. Хятадын эдийн засгийн идэвхжил удаашралтай байгаа, үл хөдлөх хөрөнгө, гангийн зах зээл дэх тодорхой бус байдал, худалдан авагчдын дунд нүүрсний нөөц их байгаа зэрэг нь  үнэ буурахад нөлөөлсөн байна. 2025 оны нэгдүгээр сарын байдлаар нүүрсний нэгжийн дундаж үнэ өмнөх оны мөн үеийнхээс 29.2 хувиар буурчээ.

Нүүрс, зэсийн экспортын биет хэмжээ огцом буурсан, үнийн уналт нь Монгол Улс 2025 он хүртэл гадаад худалдаагаа хүндхэн эхлүүлсэн гол хүчин зүйл болсон. Уул уурхайн бүтээгдэхүүний нээлттэй, ил тод арилжааг дэмжих, зах зээлд суурилсан үнийн тогтолцоог бий болгохын тулд өнгөрсөн оны 2023 оны эхээр нүүрсийг биржээр худалдаалж эхэлсэн.