Эрчим хүчний салбар 2024 оны эцсээр 203 тэрбум төгрөгийн алдагдалтай ажиллах тооцоо гарчээ. Сэргээгдэх эрчим хүчний суурилагдсан чадлыг оруулаад Улаанбаатар хотын ДЦС-уудын нийт хүчин чадал 1069 МВт. Өнгөрсөн өвлийн оргил ачааллын үеэр 1636 МВт хүрсэн. Дутсан эх үүсвэрийг хоёр хөршөөсөө импортоор авч, галыг намжаажээ. Суурилагдсан хүчин чадал дутмагаас гадна Монгол Улсын дулаан цахилгааны станцууд ямар ч нөөц тоноглолгүй буюу ямар нэгэн гэмтэл гарахад улсаараа хөдлөх эрсдэлтэй дараагийн өвөлтэйгөө нүүр тулж байна. Хэрвээ ТЭЦ-III, ТЭЦ-IV дээр турбогенератор, зууханд том гэмтэл гарвал ямар ч нөөц тоноглол байхгүй буюу хүнээр бол эрчим хүчний салбарын дархлааны систем уналтад ороод удаж буй.

Ер нь "Лаа шүдэнзээ бэлдээрэй, нэг л өдөр тог, дулаангүй болох эрсдэлтэй болсон, хуучирсан техник технологитой станцууд дээд хүчин чадлаараа ажиллаж, эрчим хүчний хомсдол бодитоор нүүрлэсэн" тухай уншигч таныг хүүхэд байхад, идэрмэг залуу байхад эрдэмтэн, судлаачид ярьж л байсан гэхэд үнэнээс хол зөрөхгүй болов уу. Гэхдээ энэ бүхэнтэй эвлэрээд суух биш, юунаас болж өнөөгийн нөхцөл байдалд хүрсэн тухай системтэй ойлголт бидэнд хэрэгтэй байна. Түүнчлэн УИХ-ын 2024 оны ээлжит сонгуулийн үр дүнгээр бүрдсэн хамтарсан Засгийн газар эрчим хүчний реформ хийнэ гэдгээ зарлачихлаа. Шинэчлэлийн талаар хөөрцөглөхөөс өмнө эцэстээ хүртэл доройтсон эрчим хүчний салбарын учиг шалтгаан, туулсан замналыг энэхүү нийтлэлээрээ нэхэн сануулахыг зорилоо.

Импортын эрчим хүчээс хараат байдлаа бууруулах, хамгийн их ачаалалтай төвийн бүсийн эрчим хүчний системийн үйлдвэрлэл, хэрэглээний балансыг тогтворжуулах нь Эрчим хүчний реформоос өмнө яаралтай хэрэгжүүлэх амь тариа гэдэгт шийдвэр гаргагчид, салбарынхан нь ч, эрдэмтэн судлаачид ч санал нэгдээд байгаа юм.