“Хавдар бол миний бэлэг. Намайг өөрчилсөн, хэн бэ гэдгийг минь харуулж чадсан бэлэг. Би өмнө нь өөрийгөө хайрладаггүй байсан юм билээ. Хэчнээн би өмнө нь өөртэйгөө тэмцэж, өөрийгөө өөрчлөх гэж оролддог байсан ч чадаагүй. Одоо би өөрийгөө их хайрлаж, өөрийнхөө төлөө зүтгэдэг. Илүү гэгээлэг болсон. Хэн ч гэсэн зовлон туулж байж жаргалд хүрдэг” хэмээн ярих хүн бол Б.Батхишиг юм. Тэрээр хавдар даван туулсныхаа дараа Гималайн нурууны ноён оргилуудын нэг, дэлхийн найм дахь ноён оргил Манаслу буюу 8163м оргилд амжилттай гарсан монголын анхны эмэгтэй болсон. Манай сайт "Эрүүл монгол" буландаа хорт хавдар гэх аюулт өвчнийг бие сэтгэлээрээ даван туулсан хүмүүсийн түүхийг цувралаар хүргэдэг билээ. Энэ удаагийн дугаарт Б.Батхишигийн хавдар даван туулсан түүхийг та бүхэндээ хүргэж байна.
Спортоор хичээллэхгүйгээр би өөрийнхөө амьдралыг төсөөлж чадахгүй..
Би 2023 онд хорт хавдартай гэдгээ мэдэлгүй маш их өвдөж байсан ч Лхоце оргилд гарсан. Тэгээд оргилд гарч ирчхээд бие минь тэнхрэхгүй байсан болохоор урьдчилсан үзлэгт хамрагдаад, 2023 оны аравдугаар сард хорт хавдартай гэж оношлогдсон. Шинжилгээнийхээ хариуг аваад би өөрийн мэдэлгүй уйлсан, сэтгэлээр унасан. Ер нь хүн хайртай хүмүүсээ л боддог юм билээ. Өөрөө эрт өнчирсөн болохоор “Яана хүүхдүүдээ бас өнчрүүлэх нь” гэж бодож, айсан. Гэхдээ би удаан сэтгэлээр унаагүй. “Өөрийгөө яаж эмчлэх үү. Хайртай хүмүүстээ яаж дараа болохгүй байх вэ” гээд судалж эхэлсэн. Хүн болгон өөрийгөө яагаад ингэж өвдсөн юм бэ гэж асуудаг. Тэр асуултыг би өөрөөсөө удаан асуугаагүй. Өвдөж ядаж байж өрийгөө зовоох, шаналгахын нэмэр. Өөрийгөө яагаад гэдэг асуултаар булах биш. Би яавал эдгэх үү, хэрхэн даван туулах уу гэж асуусан. Өөртэйгөө маш их ажиллаж эхэлсэн. Өөртэйгөө маш их ярьсан, бясалгасан. Б.Батхишиг гэдэг хүнийг би шүүмжлэхийг хүсээгүй. Хүн болгон алдаа гаргадаг. Тэгээд л өглөө болгон соодтой ус ууж, их чихэр иддэг байснаа больж, хоолондоо анхаараад өөрийгөө эмчилж эхэлсэн юм. Ингээд арванхоёрдугаар сард хагалгаанд ороод, шинжилгээ өгтөл хавдар маань цаашаа тархаагүй гэдэг хариу авсан. Ийм мэдээ сонсоод маш их баярлаж байсан. Тэгээд дөрвөн удаагийн химийн эмчилгээ болон 20 гаруй хоногийн туяа эмчилгээ хийлгэсэн. Химийн эмчилгээний үеэр үс, хөмсөг, сормуусгүй булцайсан цагаан хүн болсон. Тухайн үедээ гүйж харайж чадахгүй ч гэсэн дасгал хөдөлгөөнөөр эмчилгээнийхээ хордлогыг тайлах гэж хичээсэн. Тухайлбал, найзуудтайгаа гадуур гарч, дуртай зүйлээ хийж, кофе ууж, хамт сайхан юм яриад инээж, хэцүү үеүдээ даван гарсан. Жишээлбэл, нэг химийн эмчилгээний дараа найзуудтайгаа Сонгинохайрхан, Чингэлтэй, Баянзүрх, Цэцээ Гүн гээд дөрвөн хайрхны оргилд гарсан. Хавдар даван туулах эмчилгээний хамгийн хүнд үе нь туяа эмчилгээ хийлгэх үе байсан. Яагаад гэвэл миний биеийг шарсан мах шиг л болгосон. Мөн хувцас өмсөхөд хэцүү. Маш их ядарч, туйлдаж байсан. Би эмнэлгээр нөхөр, хүүхдүүдээ авч явж зовоохыг хүсээгүй. Хэдийгээр 8-9 сар хүнд эмчилгээ хийлгэж байсан ч хэзээ ч би хайртай хүмүүс рүүгээ уурлаж байгаагүй. Өөрөө л бүхнийг даван гарахыг хичээсэн. Би нойргүйдэлд ороод нэлээд олон жил явсан. Түүнээсээ болоод дархлаа муудаад, хавдар туссан юм шиг байгаа юм. Нойргүйдэл гэдэг зүйлээс айдаг байсан болохоор өглөөний нартай уралдаж босоод, гүйдэг, дасгал хөдөлгөөн хийдэг байсан. Өнөөдөр би гүйхгүйгээр, волейбол тоглохгүйгээр, бүжиглэхгүйгээр амьдралаа төсөөлж чадахгүй. Амьдралын хэмнэл минь эдгээр зүйлээр дутагддаг болсон. Үүгээрээ ч эмчилгээнүүдийнхээ хорыг тайлсан. Би хүмүүст химийн болон туяа эмчилгээний дараа дуслыг цөөхөн хийлгэвэл яасан юм бэ гээд хэлдэг. Би өөрөө бараг хийлгээгүй. Учир нь тэр олон цаг хийлгэсэн химийн эмчилгээ миний хавдрыг дарангуйлах ёстой байтал би маргааш, нөгөөдрөөс нь хордлого тайлах эмчилгээ хийлгэхээр эмчилгээний үр дүн гарахгүй байх гэж бодсон. Тиймээс би ямар ч хүнд эмчилгээ, сэтгэлийн шарх ч бай хэцүү зүйлсийг спортоор дамжуулж даван туулдаг. Ер нь би зүгээр байж чаддаггүй. Адал явдалд их дуртай. Аль болох хүнд замыг туулах, өөрийгөө сорих дуртай. Өөртэйгөө өрсөлдөж, өнөөдрийн амжилтаа маргааш илүү ахиулах дуртай.