Туулын хурдны замын ажил эхэлсэнтэй холбоотойгоор хоёр талын талцсан байр суурь эрчимжиж эхэллээ. Нэг талаас ард иргэд уг бүтээн байгуулалтын байгальд орчинд үзүүлэх нөлөө, төсөвт өртгийг шүүмжилж байгаа бол нөгөө талаас албаныхан Туул голын экосистемийг алдагдуулахгүйгээр ажлаа явуулна гэж тайлбарлаж буй. Тэгвэл олон улсад Туулын хурдны замтай төстэй, хот дундуурх гол дээгүүрээ зам барьсан ямар жишээ байгааг харцгаая.

Хотын дундуур урсдаг гол мөрөн дээгүүр авто зам барих санаа хотжилт эрчимжиж байсан үед практик, бүр шинэлэг шийдэл гэж үзэгдэж байв. XX зууны дунд үеэс хотууд тэлж, автомашины хэрэглээ огцом өсөхөд хот төлөвлөгчид нэг том бэрхшээлтэй тулгарсан нь газрын хомсдол байлаа. Үүний улмаас үер ус, бохирдол зэрэг асуудалтай холбогдож ашиг багатайд тооцогддог байсан гол мөрнийг дэд бүтцийн хувьд тохиромжтой зай гэж харах болов. Ингэснээр олон хот голын эрэг дагуу, усан дээгүүр, зарим тохиолдолд бүр голыг бүрэн дарж авто зам барьсан. Гэвч цаг хугацаа өнгөрөхөд ийм төслүүд нь байгаль орчин, инженерийн болон нийгмийн ноцтой үр дагаврыг дагуулж, улмаар олон хот эдгээр шийдвэрээ өөрчлөн, замуудаа буулгасан жишээтэй.

Гол дээр шууд баригдсан авто замын хамгийн тод жишээ бол БНСУ-ын Сөүл хотын Чонгечон авто зам юм. 1960-аад оны сүүлээр баригдсан энэ зам Чонгечон голыг бүхэлд нь бетон доор нууж, байгалийн урсгалыг далд сувгийн хэлбэрт оруулсан. Анхандаа энэ төсөл нь ариун цэврийн асуудлыг шийдэж, авто замын багтаамжийг нэмэгдүүлсэн хөгжлийн бэлгэ тэмдэг гэж үнэлэгдэж байв. Гэвч удалгүй сөрөг үр дагаврууд ил болж эхэлжээ. Голыг битүү зам дор оруулснаар агаарын бохирдол нэмэгдэж, хотын дулааны арал эффект хүчтэй болж, замын ачаалал улам ихэссэн байна. Мөн хуучирсан гүүрэн зам нь аюулгүй байдлын эрсдэл дагуулж эхэлжээ. Иймээс 2000-аад оны эхээр тус замыг буулгаж, голыг сэргээх шийдвэр гаргасан нь асар их өөрчлөлт авчирсан юм. Үүний үр дүнд температур буурч, экосистем сэргэж, тухайн бүс нь нийтийн амралт, аялал жуулчлалын төв болж хувирсан.